VYNCK OP VRIJDAG (247)
Geplaatst door de redactie op July 30 2010 00:00:00
Willy groet 's vrijdags de dingen

De redactie is met vakantie, maar Willy Vynck blijft op post. Dagelijks gaat hij op zoek naar de schoonheid van het alledaagse: de intrinsieke charme van een vuilnisbak in het park, een verlaten straat, een versleten zitbank, een vrijend stel, een grauwe buurt, een opgepoetst wijnglas, een desolaat treinperron… Hoe lelijkheid en verveling plots schoonheid worden. Deze week is zijn bijdrage getiteld HET CANAILLE.


Uitgebreid nieuws

HET CANAILLE


Beste Lezer,

Het was een vreugdeloze ommegang. Zonder einde. Rondom een diep en duister plein. Met in het midden een desolaat vierkant. En daar lindebomen rond.
Die bloeiden.

De linden stonden dicht tegen blinde hoge muren. Van huizen rug naar het vierkant gekeerd.
Van huizen die met hun gevels vooraan staan te pronken. Op het marktplein. Men sprak allerwegen over hun rijkdom.

Het was een ommegang rondom. Tussen linden en muren.
Waar zelfs bij volle dag het licht niet tussen kon. Omdat oude vochtigheid daar overwon. Het grint donker kleurde.

Het was als ommegang gelijk een platte brede boot. Log deinend. Met in zijn ruim een verdorven last. Die de gangboord onder water duwde.

Het was de dreiging van een groep zonder macht. Die rondging.
En datgene dat ze ten uitvoer brachten. Waardoor je hen moest laten. Begaan.
Omdat ze in hun mond de macht niet voeren. Van het woord.

Waardoor de mensheid naar beneden werd gehaald?

Het was een horde leeghoofden die het proces had verloren. Die raadsheren hadden geraadpleegd met diepe kennis van recht. En rechtvaardigheid.
Maar zonder grandeur van overwinning.

Een proces tegen rijkdom van vertoon. Hadden ze verloren.
Vertoon van hen die anderman benadert. En ze liefdevol mijn broeder noemt.

Het ging ook over ongelijkheid.
En dat alles wat ze niet wisten, uit kranten werd vernomen.

Het was tot slot het enige dat ze bezaten. Daardoor liet men begaan.

Het was hierdoor een donkere rondgang. Met naar de grond gerichte witte kaarsen.
Die niet werden aangestoken.
Omdat het hete vet dan naar de lont loopt. En het vuur dooft.

Middelerwijl maakte ik miljoenen foto's.

W.