|
COLUMN
In Blankenberge wil Piet Wittewrongel (Dwars) dat de Leopoldstraat, die genoemd is naar Leopold II, een nieuwe naam krijgt. De Britse docufilm Witte Koning, Dood Rubber, Zwarte Dood, die begin april op Canvas werd uitgezonden, heeft hem in die mening gesterkt. In deze documentaire wordt geen fraai beeld opgehangen van onze vorst. In Zedelgem wil Pol Denys (Vlaams Blok) dan weer dat de Pablo-Nerudatentoonstelling wordt afgevoerd 'omdat ze het communisme zou verheerlijken'.
Het idee van Pol Denys is natuurlijk te dwaas om bij stil te staan, maar Piet Wittewrongel zou wel eens gelijk kunnen hebben, al geven we hem weinig kans dat hij zijn slag thuishaalt. Lang geleden, toen de Cactus nog enig maatschappelijk engagement vertoonde, ijverde de organisatie voor een vervanging van de Kardinaal-Mercierstraat door een Paul-Dewispelaerestraat, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan.
Wittewrongel wil ook het monument ter ere van Lippens & De Bruyne op de Zeedijk in Blankenberge in een juistere context plaatsen. Deze sergeanten worden geëerd omdat ze 'gruwelijk vermoord werden in hun strijd tegen de slavernij in Belgisch Congo' staat er te lezen. Dat is volgens Wittewrongel (in Het Nieuwsblad) geschiedvervalsing :"Uit de Canvas-reportage blijkt immers dat ze de zwarten niet hielpen uit humanitaire overwegingen maar uit eigenbelang. De slavenhandelaars kaapten namelijk hun beste werkers weg en die wilden ze houden voor de rubberplantages."
Wittewrongel wil nu dat de stad een kunstwerkje plaatst naast dat monument, waarin verwezen wordt naar de ware toedracht van de dood van deze 'helden'. Een paar afgehakte zwarte handen lijken hem prima.
In Brugge zijn er ook nogal wat straatnamen en monumenten die zo'n annex verdienen. Zo zou men op de Burg een gedenkplaat kunnen neerpoten bij het paviljoen van Toyo Ito, waarop staat dat dit kunstwerk moet herinneren aan het cultuurjaar 2002, toen in besloten kring nogal wat recepties en feestjes georganiseerd werden op kosten van de gemeenschap. En bij het monument 'De geliefden', dat verwijst naar de vele huwelijken die in het stadhuis ertegenover bezegeld worden, zou men een gedenksteen kunnen aanbrengen die het aantal echtscheidingen in kaart brengt.
Binnen enkele weken moet Frank De Deken zich in beroep voor de Gentse rechtbank komen verantwoorden voor de schade die hij aan het paviljoen van Ito heeft aangebracht door erdoor te rijden met zijn wagen. Maar er zijn complicaties : om deze 'onzichtbare' schade te meten, zou men de hele constructie eerst moeten afbreken en daarna weer opbouwen. Ondertussen is ook al aan het licht gekomen dat de aannemer die het kunstwerk bouwde nogal een loopje heeft genomen met de instructies van Toyo Ito. Dit terzijde en wordt vervolgd.
Wordt het nu ook niet eens tijd om toe te geven dat die Papageno op het schouwburgplein een practical joke was van toenmalig burgemeester Frank Van Acker, die in de vochtige kamer van de loge La Flandre gezworen had dat zijn stad een vrijmetselaarsicoon zou krijgen.
Van Acker is intussen onverleden en heeft zelfs al een standbeeld aan de vismarkt. Een gedrocht weliswaar, maar heel typerend voor de artistieke visie van het toenmalige stadsbestuur. Toch zou men er voor de argeloze toerist beter deze inscriptie bij aanbrengen : kunstwerk ontworpen in een tijd toen Brugge nog niet goed wist wat het aanmoest met hedendaagse kunst.
En Guido Gezelle! De muffe pastoor die de literatuurgeschiedenislessen verpestte toen wij Jan Cremer wilden gaan lezen maar ons moesten tevreden stellen met krink'lende wink'lende waterdingen met zwarte kapotsekes aan. Pieter Aspe liet hem terecht uiteenspatten, maar toen bleek het slechts fictie te zijn. Dat standbeeld van Jan Breydel & Pieter Deconinck op de Markt, moet dat daar blijven? Breydel wordt nu in Brugge al twéé keer geëerd. Het beeld werd in 1887 onthuld door Leopold II, die toen ook een toespraak hield… in het Frans!
Waarschijnlijk kent u ook nog wel standbeelden (of straatnamen) die u ergeren en die een annex verdienen. Het MAG-forum staat voor u open.
E.B.
Foto : Toerisme Brugge
Reageer hier op dit artikel. Lees uw bijdrage in ons forum (boven)
Moon Art Gallery, 15 april 2004
| |||||||||||
Er zijn overigens behoorlijk wat standbeelden die voor mijn part mogen verdwijnen. Om te beginnen dat van Simon Stevin, wiens ogen ik nog steeds minachtend in mijn rug voel priemen telkens ik naar de Fortis Bank moet of naar Jerry's Cigar Bar. Simon Stevin, de man die mij in mijn schooltijd zoveel leed bezorgd heeft en mijn jeugd verpestte, staat daar heel hautain vanop zijn sokkel op mij neer te kijken, terwijl hij nog niet eens weet wat variabelen zijn en ik wel.