MOON ART GALLERY : KLIK HIER.
EEN
STAPJE IN DE WERELD
U
weet ze natuurlijk zélf wel zijn, die leuke Brugse kroegen waar het
lekker zwanzen is. Maar misschien zijn er toch nog enkele die we niet
kennen. Help ons met deze rubriek. Mail
ons uw bevindingen.
KROEGENTOCHT
(1)
Wij
beginnen onze eerste kroegentocht alvast in De Republiek (Sint-Jakobsstraat
36), een Grand Café dat de laatste jaren geëvolueerd is van een saai
cultuurcafé tot een van de aangenaamste places to be in de stad.
Je kunt er terecht om de krant te lezen, de Exit, waarom niet?,
ze liggen er met stapels, je kunt er lekker eten, het personeel is er
vriendelijk, bij mooi weer kun je op het ruime terras terecht, de muziek
is goed en gevarieerd, wat wil je nog meer? Er hangt bovendien een jeugdig
sfeertje, al komen vijftigers hier evenzeer hun pilsje drinken. Kortom,
dit is naar onze bescheiden mening de beste kroeg van Brugge. Vreemd
is wel dat dit café eigenlijk pas echt goed is beginnen draaien sinds
de uitbating gebeurt zonder inmenging van de cultuurtempels die daar
ook wonen (Cactus, Het Net en Lumière).
Enkele huizen verder van De Republiek, richting Eiermarkt, lacht De
Wittekop (Sint-Jakobsstraat 14) je toe, een kroeg die lange tijd
bij onze favorieten hoorde, maar nu een restaurant geworden is en bijgevolg
niet meer in deze rubriek past. Aan de overkant heb je Pietje Pek
(Sint-Jakobsstraat 13), maar daar zijn we nog nooit binnen geweest,
want het is daar nogal donker…
De Eiermarkt dan maar. Op de hoek
't Hof van Rembrandt (Eiermarkt 10), waar 's winters de open
haard voor huiselijke gezelligheid zorgt en waar je 's zomers van op
het terras juveniel Brugge voorbij ziet defileren. Naar de Coolcat (Eiermarkt
11), of de Pick, of de Ambi(orix), waar de jongeren zich doorgaans bezatten
om in de late uurtjes stoïcijns wild te gaan plassen. Dat wordt althans
gezegd.
Aan
de overkant van de Rembrandt, in de Van Dijck, wordt doorgaans
asiel verleend aan nachtbrakers en riftjeraftje eerste klas.
Als je hier 's ochtends vroeg langs komt op weg naar de bakker, krijg
je heel even het gevoel dat je hallucineert, want in en om de Van Dijck
is de avond ervoor nog volop bezig. Heel vaak moet je ook langs een
combi van de politie of zie je enkele uitzinnige macho's hevig tekeergaan.
Van de Eiermarkt naar het Kraanplein via de Kuipersstraat. Vlak naast
de Biekorfbibliotheek heb je de Lunatic (Kuipersstraat 11), het
café van Split Window-drummer Filip Sneppe. Je kan er jezelf in het
spiegelende plafond bewonderen of verafschuwen en Polly uit Fawlty Towers
staat er soms achter de toog. 's Middags heeft het er veel weg van een
restaurant-tearoom, 's avonds wordt het een donker ambiancekroegje waar
nog muziek-met-kloten gedraaid wordt. Af en toe zorgt een lokaal rockgroepje
voor live entertainment.
Naast de Lunatic, in de Plaza (Kuipersstraat 12), komen vooral
meiden die zich graag laten trakteren door welgestelde zielenpoten met
kapsones en dikke portemonnees. We zouden niet graag de lege flessen
champagne en sterke drank naar de glascontainer brengen. Dienstmeisjes
moeten zich niét in de billen laten knijpen van de patron, maar ze moeten
ook niet al té moeilijk gaan doen als dat wél gebeurt.
Aan de overkant,
L'aMaRaL (Kuipersstraat 10), een trendy café dat geregeld
gerenommeerde deejays achter zijn draaitafels neerpoot. In die zin onderscheidt
L'aMaRaL zich van de meeste jongerencafés waar de muzikale nadruk ligt
op goed in het gehoor liggende popmuziek. Hier hoor je wat je elders
niet hoort. Het siert Benny Adriansens dat hij als uitbater van een
commerciële instelling (een café) een niet-commerciële koers vaart met
zijn muzikale visie. De grote massa loopt voorbij, naar het Café du
Theatre of de Coulisse, maar de enkelingen die zich in L'aMaRaL ophouden,
krijgen tenminste waar voor hun geld.
Op
de hoek heb je het
Grand Café du Theatre (Kuipersstraat 14). Vroeger kwamen
de acteurs die in de stadsschouwburg gespeeld hadden hier na afloop
schransen. Nu zorgt de jeugd er voor theater pur sang. Hier hokken
de jongens en meisjes samen die de soaps bevolken. Het leven is in de
eerste plaats plezier maken en in de tweede plaats plezier maken, wat
twee keer hetzelfde is, maar niemand die daarvan wakker ligt.
Om
het hoekje heb je de Coulissen (Jacob van Ooststraat 4), een
danstent die de laatste tijd wel vaker in het nieuws gekomen is. Eerst
omdat de uitbaters de zoons zijn van ex-Focus-anchor en pauskenner Tony
Van den Bossch, later om geluidsoverlast en vechtpartijtjes allerhande,
al wil dit nu weer niet zeggen dat hier dagelijks op de vuist gegaan
wordt. De Coulisse is nu al enkele maanden de place to be na
middernacht. Mooie jongens en meisjes dansen er de nacht weg voor ze
afspreken waar ze in de vroege uurtjes gaan rampetampen: your place
or mine?
Schuin aan de overkant, trapjes op, heb je 't Zwart Huis (Kuipersstraat
23). De bioscoop ernaast was de eerste die in Brugge gebouwd werd, meer
bepaald in 1919. Het complex zelf dateert al van 1480. Om een of andere
reden kreeg de cinema enkele jaren geleden de naam Liberty. Het café
is ondergebracht in een middeleeuwse gelagzaal, waar men destijds wel
eens een boompje opzette over de frivole kleren van Maria Van Bourgondië,
maar waar men het nu liever houdt bij een scherpe analyse van de karakters
van Charly's Angels. Beneden, in de kelder, is de Nocturne, een
cocktailbar.
Even verder in de straat lonkt een Middeleeuwse Kelder (Kuipersstraat
xx) je toe. Trapjes af, deze keer. Hier hokt karaokeminnend Brugge samen.
Niet dat je daar elke avond je bek kunt openzetten met een microfoon
in de hand, maar voor ouderwetse boerenleut ben je hier op het juiste
adres. De allerfoutste muziek wordt hier geserveerd in een kader dat
ons aan Breughel de Oude doet denken, al was het maar omdat we menen
hem daar ooit eens gezien te hebben achter een stevige Trappist.
Hoekje om naar de volgende hoek (interpreteer deze zin vooral niet verkeerd),
waar een goedlachse Rik al ettelijke jaren de Vino Vino (Grauwwerkerstraat
15) runt. De vrouwtjes zijn dol op hem, hun huisbanden ondergaan
lijdzaam. Ze drinken bier van hoge gisting om de blues beter tot zijn
recht te laten komen. Maar de vrouwtjes komen hier ook wel eens zonder
de andere helft van hun bedstee. Met vriendinnen van een of andere cursus
Spaans of kantklossen die ze aan het spijbelen zijn. Dan degusteren
ze de 'wijn van de maand' en een van de vele tapa's die Riks vrouw in
de coulissen bereidt.
Wie
niet vies is van exotisch kippenvel zal in Danny's Club (Grauwwerkersstraat
5) aan zijn trekken komen, al gaat u er ongetwijfeld gepluimd naar buiten.
De meisjes moeten er champagne drinken van hun baas, maar doen een beroep
op uw charitatieve ingesteldheid om die te betalen. Ze schurken zich
graag tegen uw viriele lijf aan en zien niet op tegen beschaafd ambachtelijk
handwerk indien de nood het hoogst is.
Op naar de Vlamingstraat waar in een kelder De Zolder (Vlamingstraat
53) gevestigd is. Omdat ze er geen vensters kunnen openzetten, geurt
het er soms naar verschaald bier, maar voor de rest is dit een gezellige
bruine praatkroeg waar een artistiekerig sfeertje hangt. Zoals in veel
Brugse etablissementen heb je er keuze tussen tientallen biersoorten,
maar voor een gewoon pintje van 't vat moet je elders zijn.
In
De Kleine Nachtmuziek (Sint-Jakobsstraat xx) bijvoorbeeld, waar
Anthony al jaren de plak zwaait. Veel Brugse muzikanten komen er hun
slaapmutsje nuttigen, al hebben Brugse muzikanten doorgaans meer dan
één slaapmutsje nodig om te slapen. Of ze maken dat zichzelf wijs. Ze
hebben er ook een piano ter beschikking. Voor het geval dat.
Terug richting Republiek, met een tussenstop in de Relax (Sint-Jakobsstraat
xx), een trendy jongerenbar die geregeld blauw over de vloer krijgt
wegens geluids- of andere overlast. Niet dat ze dan de deuren sluiten,
ze doen gewoon verder… zonder muziek Maar áls er muziek is, dan krijg
je er vooral r&b te horen en meestal niet de meest voor de hand liggende
r&b, want hier doen deejays hun werk die nog trots zijn op hun
job.
We eindigen deze eerste kroegentocht waar we begonnen zijn : De Republiek.
Laatst, met 'Klinkende Kroegen', werd hier gedanst tot een gat in de
nacht. DJ Brandy zorgde voor opzwepende dansmuziek, bijgestaan door
Edmundo Carneiro, percussionist bij Saint-Germain ten tijde van 'Tourist'.
De Republiek is de hartslag van Brugge. Hier heb je op zijn minst het
gevoel dat je in een stad woont die lééft.
(wordt
vervolgd)
Lees
hier KROEGENTOCHT 2.
Wil
je een banner op deze pagina of wil je een link naar je eigen site?
Klik hier voor meer informatie.
De
informatie van dit artikel is voortdurend onderhevig aan veranderingen.
Mail ons uw opmerkingen,
wij passen zo snel mogelijk aan. Hebben wij belangrijke gegevens vergeten?
Neem ons niet kwalijk. Help ons deze informatiepagina vervolledigen.
Copyright
© 2003 - Moon Art Gallery / Laatst bijgewerkt op 17 augustus 2003