VANAF 4 SEPTEMBER IN DE WERF

herneming 'de kavijaks (zonder hoofdletters)

Lang geleden, toen onze stad nog culturele hoofdstad was, ging 'de kavijaks (zonder hoofdletters)' in première, een monoloog van Kurt Defrancq naar het gelijknamige boek van Jozef Vantorre. Wij zouden de Moon Art Gallery niet zijn als we geen bedenkingen hadden bij deze productie, maar de recensenten van de serieuze media waren vol lof.

Kurt Defrancq (40) behaalde in 1986 de eerste prijs dramatische kunst aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Met deze onderscheiding in de hand klopte hij aan bij diverse gezelschappen, wat hem af en toe wel eens een rolletje opleverde, maar rijk werd hij er niet van. Een hele tijd bleef hij consequent de grote kunsten bespelen, tot hij er schoon genoeg van kreeg, want er moest brood op de plank komen. Televisie dan maar! Als Modest werd hij op slag een Bekende Vlaming, al moest hij zijn kunstjes opvoeren in de schaduw van een absoluut non-talent : Walter Baele.

Ondertussen is het alleen maar bergaf gegaan met Kurt Defrancq, wat niet kan gezegd van zijn bankrekening. Dat hij meespeelde in Heterdaad, Windkracht 10, Sedes en Belli of Recht op Recht, tot daar aan toe, maar tegenwoordig bevat zijn curriculum ook referenties die alleen in achterlijke polderdorpen als verdienstelijk geëvalueerd worden : FC De Kampioenen, Nonkel Jef, Thuis, Gelukkig Zijn, …

U zult begrijpen dat we niet meteen in vervoering raakten toen Kurt Defrancq ons enkele jaren geleden tussen pot en pint op de hoogte bracht van zijn op stapel staande kavijaks-project. Het was alsof de uitbater van het frietkot op de Markt ons vertelde dat hij binnenkort een driesterrenrestaurant zou openen.

Defrancq kon Hugo De Greef én De Werf wél overtuigen en zo ontstond 'de kavijaks (zonder hoofdletters)'. Lees hier de mening van de Moon Art Gallery : "Een schrale vertoning, een onemanshow waarbij ik op géén enkel moment gedacht heb: daar staat de Piften, daar staat Jozef Vantorre. Ik heb de hele tijd gedacht: daar staat een acteur die een verhaal vertelt over de fecalische geneugten van een arm gezinnetje en die zijn best doet om de regieaanwijzingen van Christophe Ameye zo kunstig mogelijk uit te voeren."

We moeten evenwel toegeven : we staan nogal alleen met onze kritiek. De serieuze pers had superlatieven te kort om deze productie de hemel in te prijzen en ook het publiek vond de weg naar 'de kavijaks : zonder hoofdletters'.

Roger Arteel, die decennialang theaterkritieken schreef voor Knack en nu een eigen website heeft, formuleert zijn visie als volgt : "De nieuwste theaterproductie van De Werf in Brugge: "de kavijaks (zonder hoofdletters)" mag dan al een aangelegenheid zijn die enigszins aansluit bij de evenementen van Brugge 2002 (of er misschien dreigt in te verzinken), ze is vooral een theatergebeurtenis die vele grenzen overstijgt en meer dan gewone aandacht verdient." Lees hier zijn volledige recensie (uit Theatermaggezien).

Fred Six van De Standaard schreef : "Kurt Defrancq vangt die broeierige wereld in verhalen die soms triviaal en brutaal zijn, maar ook schrijnend en ontroerend. Zelden blijft hij in de anekdotiek steken. Hij stapt in de arena met een verbetenheid en vastberadenheid die aanvankelijk vreemd aandoen. Is het opstandigheid, trots of bravoure? Geleidelijk blijkt het een mengeling van dit alles te zijn."

"De acteur is niet de brave theaterverteller die in een nostalgische sfeer herinneringen ophaalt. Hij is de protagonist uit het boek, die de werkelijkheid (de zijne) volop beleeft. Daarbij neemt hij ook tics en wendingen van de andere personages in zich op, zonder zich in naturalistische imitatie te verkneukelen. Hij vertolkt vooral wat zich van binnen afspeelt. Heftig, kleurrijk en tragikomisch."

Tom Rummens van De Morgen ziet het zo : "Acteur Kurt Defrancq evoceert met veel brille de vierde wereld van vindingrijke armoede, onbevangen vormgegeven door de grote ogen van een klein kind. Een waargebeurd verhaal dat het collectieve geheugen van West-Vlaanderen in vuur en vlam zet. (…) Bijzonder aan deze monoloog is ook de taal waarin hij wordt gespeeld. Zelfs zonder West-Vlaamse wortels fascineert die taal. Het is een kustdialect waarin woorden voorkomen die vandaag de dag niet meer worden gebruikt maar die bij het (Brugse en voornamelijk wat oudere) publiek de nodige herinneringen en connotaties losweken. Recht voor de raap en ongepolijst. Zonder helemaal onverstaanbaar te worden. Volledig overeenkomstig de simpele bruutheid van wat verteld wordt en zonder al te veel theatraliteit. Het maakt van deze productie wat ze moet zijn : een volkse en goed gebrachte vertelling zonder pretenties."

Pol Arias (De Bond) : "Vertellen doet Defrancq in een opgepoetst West-Vlaams. Sappig en geestig, soms ook ruw en op de rand van de goede smaak wanneer Piften ons in geuren en kleuren het wel bijzonder amusante verhaal brengt over die keer toen hij een geldstuk had ingeslikt. We volgen het groter worden van dat jong ventje. Met de groei van lichaam en hormonen duikt ook het besef op dat de wereld groter is dan alleen maar zijn familieclan en dat er ook zoiets bestaat als iemand graag zien. Urenlang had je kunnen luisteren en kijken, zo overrompelend is dat levensecht verhaal waar trouwens niets gelogen is. Terecht loopt het storm voor die voorstelling."

(BB)

'de kavijaks (zonder hoofdletters)' wordt gespeeld in De Werf, Werfstraat 108, op donderdag 4 ,vrijdag 5 en zaterdag 6 september, op donderdag 11 ,vrijdag 12 en zaterdag 13 september, op donderdag 20 ,vrijdag 21 (uitverkocht) en zaterdag 22 november, op donderdag 27 ,vrijdag 28 (uitverkocht) en zaterdag 29 november, telkens om 20u30. Reserveren : hier.

Reageer hier op dit artikel. Lees uw bijdrage in ons forum (rechts)