Het is al een poosje verdacht stil rond Roan Inish. Te stil. Wie even surft naar hun MySpace begrijpt snel waarom. Je hoort er drie uitmuntende instrumtale tracks, getiteld Singer Wanted. We hoeven er geen tekeningetje bij te maken: de groep is dringend op zoek naar een zanger(es). En dat terwijl onze medewerker in 2006 nog zo lovend schreef over frontman Dries Serruys (zie hier). Door de computerboxen klinken de tracks van Roan Inish strakker en gemener dan ooit; dit is rock-'n-roll pur sang, en verdomd goed gespeeld. Pas veel later, wanneer we dezelfde tracks door de boxen van onze stereo sturen, horen we dat het bovendien niet eens studiotracks zijn. Het is ons een raadsel waarom er geen wachtrijen zangers en zangeressen voor het repetitiekot van deze Brugse rockers staan aan te schuiven. En wat gebeurde er eigenlijk met Dries Serruys? Bert Delafontaine, drummer van Roan Inish kent de antwoorden.

MAG: Jullie zitten zonder zanger?

Bert Delafontaine: "Ja, al lang hoor, zowat een jaar. Wist je dat niet?"

MAG: Euh… Het zal me ontgaan zijn. Daarom hoorden we dus niks meer van jullie! Waarom is Dries eigenlijk vertrokken?

Bert Delafontaine: "Njah… Niet simpel om daar een kort antwoord op te geven."

MAG: Interne keuken? Je hoéft het niet te vertellen hoor!

Bert Delafontaine: "Neen, neen, dat was het niet. Laat ik het zo stellen: het was een beetje een probleem van verschillende snelheden. De groep vond het tijd om een paar versnellingen hoger te schakelen en we hadden het gevoel dat Dries ons daarin niet volgde of er anders over dacht.

MAG: We vinden Dries nu wel terug bij de 'zoekertjes' op Poppunt en als bassist bij een andere groep. Stopt hij met zingen en verkiest hij opnieuw een minder frontale plaats op het podium als bassist?

Bert Delafontaine: "Met die andere groep zul je Black Vulture FM bedoelen. Ik geloof niet dat hij er nog bij speelt. Ik heb eerlijk gezegd geen zicht op zijn plannen."

MAG: Een jaar zonder zanger… Da's wel heel lang. Is er dan écht niemand geïnteresseerd?

Bert Delafontaine: "Toch wel! Er zijn een paar kandidaten geweest, maar we vonden niet echt 'onze' zanger. Kijk, liever nog een jaar zonder, dan in zee gaan met iemand van wie je niet zeker bent, om dan na pakweg zes maanden investeren tot het besluit te komen dat het toch niet de juiste keuze was."

MAG: Maar drukt dat niet op de groep? Een jaar lang geen optredens, een jaar lang enkel instrumentale muziek in het repetiekot?

Bert Delafontaine: "Neen, we maken van de nood een deugd. We concentreren ons heel erg hard op songs en blijven werken. Er komt vroeg of laat heus wel een zanger met wie we weer 'back in business' geraken. De periode tot dat moment vullen we in met hard, keihard werken, zodat we verbeterd en gesterkt terug kunnen komen."

MAG: Dat is er eerlijk gezegd aan te horen. De drie tracks die nu op jullie MySpace staan zijn verbluffend goed. Waar zijn die opgenomen?

Bert Delafontaine: (lacht) "In ons repetitiekot met één micro! Ik ben blij dat je ze goed vindt, maar het zijn dus zeker geen professionele opnames."

MAG: Tja… Dan hebben jullie hebben een supermicrofoon. Het klinkt echt wel vet, schitterend gespeeld! Chapeau en succes met de zoektocht naar een zanger!

Totaal per toeval liepen we vorige maand Johan Schaeverbeke tegen het lijf. Een naam die bij de jonge garde naar alle waarschijnlijkheid totaal onbekend is, maar bij de anciens van de Brugse rockscene toch een en ander moet oproepen. We hebben het immers over 'de' Johan Schaeverbeke van The Sparklets, Quo Vadis en later The Tembers. (zie ons Rocklexion). Blijkt dat Schaeverbeke nog steeds gitaar speelt. Maar ook zijn zoon Robin Schaeverbeke, ooit een veelbelovend drumtalent in Brugge, blijkt nog altijd achter de drumkit te zitten. Dat doet hij nu evenwel in The New Earth Group uit Rotterdam, de stad waar hij beroepshalve ook woont. De groep heeft een eigen site en een MySpace-webstek. Gisterenavond stelde The New Earth Group nog zijn eersteling live voor op Urgent FM.

Off-Screen/Cinema Novo en Het Entrepot zoeken vier jonge bands of muzikanten die een scène uit de cultfilm Princes Mononoké van een soundtrack willen voorzien. West-Vlaamse bands of muzikanten zich geroepen voelen om muziek te schrijven voor een vijftien à twintig minuten durend filmfragment komen in aanmerking. Een jury selecteert uiteindelijk vier bands of muzikanten op basis van hun verbeeldende kwaliteiten. Tijdens het creatieproces worden alle geselecteerde muzikanten professioneel begeleid en van stevige feedback voorzien door The Violent Husbands. Op 27 februari 2009 wordt de film integraal vertoond in Het Entrepot. Wie interesse heeft, kan een berichtje achterlaten in de Myspace-mailbox van Cinema Novo.

Yannick Rivière is een uitgeweken Bruggeling in Antwerpen en loopt zich bijna letterlijk de voeten van onder het lijf om de banden met de hometown te onderhouden. Zo was Rivière de vorige jaren al te zien in Het Entrepot, De Kluiver, De Kelk, De Stoepa en op de Markt. Vorige week dropte Yannick een berichtje in onze mailbox om mee te delen dat een aantal van zijn eigen songs nu ook te downloaden zijn vanop z'n website.

(PL)