Made in Bruges, fototentoonstelling van Jan Darthet in het Concertgebouw-café, Boekhandel De Raaklijn en de Biekorffoyer, tot 31 december

O heerlijke Brugse herfst! Brugse herfst die we voor een Brugse winter namen, toen we door een snijdende noorderwind en langs de veel te vroege kerstversiering naar L'Estaminet wandelden om er Jan Darthet te ontmoeten. Twee weken geleden werd zijn tentoonstelling Made in Bruges feestelijk geopend in elk van de drie hierboven vermelde locaties, maar de kat die we toen stuurden, is nooit aangekomen, dus bleven we met enkele vragen zitten die we hem tussen pot en pint wilden voorleggen.

Jan, 'Made in Bruges', lang op gebroed?

Jan Darthet : "De collectie foto's die tentoongesteld wordt, werd inderdaad niet op een paar weken geschoten (lacht). Het was eigenlijk al langer mijn droom om eens iets anders te doen. De tentoonstelling werd gespreid over drie culturele, relatief laagdrempelige locaties, zodat het dus perfect mogelijk is om mijn werk 'toevallig' te ontdekken na een avondje concert of theater. Het mocht vooral niet té elitair overkomen. De Bogardenkapel had bijvoorbeeld perfect gekund, maar daar komen alleen de geïnteresseerden in fotografie (of algemener 'kunst') een kijkje nemen, en dat zag ik niet zo zitten. Ook is het mooi meegenomen dat er drie verschillende cultuurhuizen betrokken zijn bij 'Made in Bruges'.

Koos je bewust om uit te pakken met relatief gekende koppen?

Darthet : "Het intrigeert me hoe sommige gekende Bruggelingen aan Brugge blijven plakken. De volksmond zegt dat Gent veel meer bruist dan Brugge, maar toch kiezen figuren zoals Raymond van het Groenewoud er bewust voor om in Brugge te wonen en er te blijven. En als je vanop afstand eens bekijkt hoeveel creatief volk onze stad heeft voortgebracht, vond ik het gepast om - atypisch voor onze stadsgenoten, dat geef ik toe - eens lekker de chauvinistische weg te bewandelen. Figuren zoals Geert van Hecke, Patrick Hoet - ik noem er maar een paar - daar mogen we met een gerust hart trots op zijn. De bijdrage van die mensen aan de Brugse cultuur is opmerkelijk! Al hoop ik vooral dat de mensen in de eerste plaats geboeid worden door de integere portretten en niet zozeer door het BV-schap van de geportretteerde."

Misschien niet echt belangrijk, maar het viel me op dat o.a. VBRO als sponsor vermeld staat op je drukwerk. Met alle respect, maar toch niet meteen dé Brugse meerwaardezoeker?

Darthet : "Dat is een lang verhaal, jong. Anderhalf jaar geleden stelde ik het project 'Made in Bruges' voor aan het Brugse Cultuurcentrum. We kwamen tot een akkoord dat ik tijdens de maand oktober kon beschikken over de tentoonstellingsruimte van de Biekorffoyer. Ook met het Concertgebouw en boekhandel Raaklijn legde ik de afspraken vast voor deze periode. Wanneer ik enkele maanden geleden terug met iedereen contact opnam om alle afspraken te concretiseren, kwam vanuit de hoek van het Cultuurcentrum echter de mededeling dat 'het niet zou gaan want dat de ruimte gereserveerd was voor de cartoontentoonstelling Kop van jut'. Wanneer ik de e-mail waarin hun bevestiging zwart op wit te lezen stond naar hen doormailde, kreeg ik de mededeling dat 'een e-mail niet bindend is'! Gelukkig waren de twee andere partijen bereid om hun tentoonstellingsruimtes een maandje later voor mij voor te behouden, want dan lukte het wel voor het Cultuurcentrum."

"Ik was eerlijk gezegd niet echt opgezet met die hele situatie. De 'unieke synergie tussen de verschillende culturele partners in onze stad', zoals sommige beleidsmensen mijn project omschreven, bleek een oneliner zonder inhoud. Ik heb aan den lijve mogen ondervinden dat je uit die hoek eigenlijk géén steun moet verwachten als puntje bij paaltje komt. Waarmee ik op zich geen probleem heb - ik ga er ook niet van uit dat kunst in se gesubsidieerd moét worden - maar afspraken nakomen is mijns inziens toch een elementaire vorm van respect. Ik ben dus op zoek gegaan naar mensen die mij wilden steunen om de onkosten - want die heb ik sant-in-eigen-landgewijs volledig zelf betaald - te helpen dragen. En zo ben ik bij de VBRO terechtgekomen."

Tevreden over de tentoonstelling nu ze een feit is?

Darthet : "Hm… Relatief gesproken wel ja. Al kan zoiets nooit volledig af zijn hé. Mensen zoals Hugo Claus ontbreken volgens mij in de reeks. Ik heb geprobeerd om Claus te benaderen, maar dat is niet gelukt. Los van wat ik vind, vinden sommigen het blijkbaar zélf onrechtvaardig dat ze niet in de reeks opgenomen zijn! Toen ik van de openingsreceptie thuiskwam, vond ik in mijn mailbox een berichtje van een Brugse schrijver die het echt erg vond dat ik hem 'vergeten' was! God ja, dat kan gebeuren hé. Ik vergeet weleens iets. Nu trouwens wéér verdorie, want ik kan toch wel niet op zijn naam komen zeker!" (lacht)

"Frappant ook dat ik de eerste persoon nog moet tegenkomen die negatieve kritiek geeft op de foto's. Dat doet me deugd natuurlijk, al zou zo'n kritiek me wel weer wat scherper maken." (grijnst)

Een recensie op MAG volgt nog, Jan.

Koen De Brabander