Theatermaakster Hanneke Paauwe interesseert zich voor vrouwen met een hoek af. Voor alle vrouwen dus. In het verleden maakte ze voorstellingen over waanzinnige vrouwen (Krankheit Frau), over een meisje dat vlucht in gruwel-verhalen (Miss Moskou en de potlood-moordenaar) en ze bracht zelfs een theaterstuk op een kerkhof (In memoriam). In Falsch! laat ze drie kie-rewiete grieten de revue passeren: Iris Van Cauwenberghe, Amara Reta en Chun-Hee Lommelen vertolken drie vrouwen die er op het eerste gezicht als normale meiden uitzien ("Ze kunnen bij wijze van spreken uw buurvrouw zijn", zegt Hanneke Paauwe, maar dat is in mijn geval een slecht voorbeeld.). Achter hun goedlachse façade schuilt even-wel een monster. Er worden onder meer maagden gemarteld en het bloed wordt opgedronken (werkt veel beter dan botox om er jong uit te blijven zien). Niks om te lachen dus, maar op de première in Mechelen werd naar het schijnt veel gelachen. Veel vrouwen in de zaal waarschijn-lijk. (jm)

Column door Kutje Van Wulpen

Ik vind dat de Brugse jeugd toch eens af en toe een concertje in het Concergebouw zou moeten uitproberen. Er is anders toch niks te doen in deze stad. In Het Entrepot werd er al maanden niks meer georganiseerd (behalve fuiven en enkele punkoptredens), in De Snuffel komen er ook steeds minder groepjes aan bod, de Cactus heeft gisteren na maanden eindelijk nog eens een keer een concertje georganiseerd, in de Stadsschouwburg dan nog wel, de Entrenous ligt stil, Kant laat op zich wachten…

Het experiment om zware criminelen een alternatieve straf te laten uitzitten in kunstgaleries en tentoonstellingsruimtes (waar toch geen kat komt) zal wellicht verdergezet worden. Onze fotograaf kon nog net een kiekje schieten door de glazen deur van Forum+ in het Concertgebouw, voor de gedetineerde F.H. zijn gezicht achter zijn hand verborg. F.H. werd tijdens het weekend overgeplaatst naar de penitentiaire instelling van Brugge, maar kreeg wegens plaatsgebrek een nieuw onderkomen in Forum+. Ook KR-Line in de Gentpoortstraat heeft zich reeds kandidaat gesteld, maar dat ziet de overheid voorlopig niet zitten, cf. de op stapel staande tentoonstelling met werk van Lukas Roels (zie onze rubriek tentoonstellingen). (DLB)

Gistermiddag heb ik anderhalf uur doorgebracht in de Bogardenkapel. Ik heb veel volk zien binnenkomen, wat rondkijken en weer weggaan. Niemand nam de tijd om zich in de kunst van Stijn Van Acker te verdiepen. Wellicht omdat dat onbegonnen werk is in de context van een tentoonstelling. In de kapel staan vier schermen waarop films geprojecteerd worden. Samen vormen ze drie kunstwerken, want één ervan omvat twee films die je tegelijkertijd moet bekijken. Wie informatie wil, kan een vastgeniet boekje raadplegen. Niks om mee te nemen en thuis eens grondig te bestuderen. Ook de dienstdoende suppoost was daar niet gelukkig mee. Op het informatieblad van het Cultuurcentrum staat dezelfde tekst als op de website...

Vandaag heeft in het Concertgebouw de tweede editie plaats van Flemish Primitives, een evenement waarbij meesterkoks samenwerken met wetenschappers en artiesten om hun kookkunsten op experimentele wijze vernieuwende impulsen te geven.

MAG over deze voorstelling: "Toen ik gisteravond naar huis fietste was de hele Beenhouwersstraat verduisterd. De straatverlichting deed het niet. Doet het al meer dan veertien dagen niet. Ik had dit al enkele keren gemeld via Meldpunt en Eandis, maar zonder gevolg. In de voorstelling Nachtschade die ik in De Werf was gaan bekijken, was het nog erger: daar was de hele stad Delft verduisterd. Het was zo eng dat de drie personages begonnen te twijfelen aan hun bestaan: waren ze misschien omgekomen tijdens een schipbreuk en fantaseerden ze gewoon dat ze nog leefden? Ben ik misschien van mijn fiets gevallen in de Beenhouwersstraat en overleden?"

Guido Belcanto, Lady Angelina, Vitalski en Martin Jansen brachten gisteren het tweede deel van hun 'Balzaal der Gebroken Harten'...

Vorige week was ik tijdens de pauze van Living Memories de tekeningen aan de muur van het Cultuurcafé in het Concertgebouw aan het bewonderen toen Arne Deforce naar me toekwam. "Mooi hé, die grafische partituren?" zei hij. Ik stond er versteld van dat het grafische partituren waren. Hij wist niet zeker van wie ze waren, maar dacht van Mauricio Kagel. "En kun je die ook lezen?" vroeg ik (wat hij hopelijk niet als een belediging interpreteerde). Ja, dat kon hij. Ze waren geschreven voor klavecimbel, legde hij uit en hij wist me ook te vertellen waar elk onderdeel van de tekening voor stond. Niet zo evident voor een leek als ik, maar wel boeiend. Hij vertelde me ook dat deze scores vooral een fenomeen waren van de jaren zestig en zeventig, dat ze nu niet vaak meer geschreven (getekend) worden. En toen was de pauze afgelopen. Als ik er nog meer over wilde weten, moest ik op 9 februari maar zijn lecture-performance bijwonen in de kamermuziekzaal. (jm)

Wordt het Jean-Pierre 'Kristus Koning' Vanden Berghe? Jean-Marie 'Tickie Ticker' Bogaert? Jan 'Werfleider' Denolf? Patrick 'Sik of Sick' Keersebilck of Dirk 'Zeg maar Burgemeester' De Fauw?

MAG over dit concert: "Strak in de pitaleir, wit hemd, witte strik, maar daarboven een schelmentronie. Eén van hen droeg een hanenkam (Michael McNeil), één een lange platte snor die stijf stond van de gel (Eric Alatone), maar ook de anderen zagen eruit als fuifnummers. Toen ze afscheid namen loofden ze de Belgische pralines en de mosselen met friet, en straks zouden ze het Belgische bier aan een orale inspectie onderwerpen."

Vandaag viert Sint-Jozef Georges Van Tieghem (1924-2000), alias Georges'tje van De Gilde, een populaire volksfiguur die in 2002 vereeuwigd werd met een standbeeld. Er worden heel wat activiteiten op het getouw gezet die Georges'tje tijdens zijn leven beoefende.

MAG over deze voorstelling: "Gisteren kregen we in de MaZ de allerlaatste voorstelling te zien van Too far east is west, de tweede productie van Compagnie Barbarie, een gezelschap jonge actrices afgestudeerd aan het RITS. Waar ze in hun eersteling Undertwasser wasserwasser 'de dwang van sport' op de korrel namen, richtten ze gisteren hun pijlen op de reisbusiness. Ze vinden dat de reiskoorts ons opgedrongen wordt door de media en de reclame en willen dat duidelijk maken door enkele grappig bedoelde sketches waarin het reizen en alles wat daarbij komt kijken belachelijk gemaakt wordt. Helaas gaan ze daarbij uit van al te gemakkelijke humor en uitgemolken ideetjes. Er werd behoorlijk wat gegiecheld en gelachen in de zaal, maar ik vond er niks aan."

Joke Derre uit Assebroek, pseudo-niem Painted Words, werd geselecteerd voor de halve finale van de Dranouterrally die vanavond in de AD in Diksmuide plaatsvindt. Enkele maanden geleden deed ze ook al mee aan de preselectie van Westtalent in jeugdhuis Thope, maar onze medewerker (svv) was niet echt enthousiast. Op MAG had hij het over "een stemvaste deerne wier teksten mij at first hearing wat groen achter de oren klonken". Joke Derre volgde een A2-opleiding Vrije Kunsten aan de Maricolen en trok daarna naar Sint-Lucas in Gent, waar ze Schilderkunst studeert. Beeldende kunst, muziek, poëzie: het zijn artistieke uitdrukkingsvormen die Joke Derre creatief voeden. Misschien opteerde ze daarom ook voor het pseudoniem Painted Words? (svv) had een gesprek met haar...

Klik op 'lees meer' voor de eerste aflevering van 'De zwartkijkers'.

Als u het nog niet mocht weten: Forum+ is het platform voor hedendaagse kunst van Musea Brugge dat gevestigd is op de vijfde verdieping van de lantaarn-toren van het Concertgebouw. De suppoosten kunnen er urenlange dutjes doen, want er komt geen kat. Behalve dan tijdens de vernissages: die zijn altijd goed bevolkt. Schepen Yves Roose steekt dan een speech af en er zijn tal van beleidsmensen aanwezig, mooi meegenomen als er geslijmd moet worden. Gisteravond was dat niet anders. De tentoonstelling Distance van Tim Vets werd er geopend. Voor het eerst een expo waarin aansluiting gezocht wordt met het programma van het Concertgebouw zelf. Volgende week gaat daar Action! van start, de eerste editie van een nieuw festival met als titel Come on!...

Tableaux vivants van Het melkmeisje en Het meisje met de parel van Vermeer of De staalmeesters van Rembrandt: zaterdag zijn ze te zien in De Werf. Op welke manier ze geïntegreerd zullen worden in de voorstelling Nachtschade van Firma Rieks Swarte weten we nog niet, maar de trailer ziet er alvast veelbelovend uit. Swarte was in het verleden al vaker te gast in De Werf, met gesmaakte producties als Alice in Wonderland, Potters beesten, Written on the wind, 1001 nacht,… Zaterdag brengt zijn gezelschap Nachtschade, geïnspireerd door de Hollandse Meesters uit de zeventiende eeuw. Swarte speelt zelf niet mee, maar zorgde voor de vormgeving. Hoofpersonages zijn Alpensla, Kalketrip en Kaardebol, handelaars in kaneel, kruidnagel en kardemom. Als ze op een dag terugkeren van een missie overzee blijkt het licht verdwenen in hun thuisstad Delft. Maar in het donker leren ze de dingen wel beter zien... (jm)

Vanaf april vaart op de Brugse reien één van de toeristenbootjes op elektriciteit. (Lees meer: Het Nieuwsblad.